১. ৱাহনসুত্তং

৮১. একং সমযং ভগৱা চম্পাযং ৱিহৰতি গগ্গৰায পোক্খৰণিযা তীৰে. অথ খো আযস্মা ৱাহনো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা ৱাহনো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘কতিহি নু খো, ভন্তে, ধম্মেহি তথাগতো নিস্সটো ৱিসংযুত্তো ৱিপ্পমুত্তো ৱিমৰিযাদীকতেন চেতসা ৱিহৰতী’’তি?

‘‘দসহি খো, ৱাহন, ধম্মেহি তথাগতো নিস্সটো ৱিসংযুত্তো ৱিপ্পমুত্তো ৱিমৰিযাদীকতেন চেতসা ৱিহৰতি. কতমেহি দসহি? ৰূপেন খো, ৱাহন, তথাগতো নিস্সটো ৱিসংযুত্তো ৱিপ্পমুত্তো ৱিমৰিযাদীকতেন চেতসা ৱিহৰতি, ৱেদনায খো, ৱাহন…পে… সঞ্ঞায খো, ৱাহন… সঙ্খাৰেহি খো, ৱাহন… ৱিঞ্ঞাণেন খো, ৱাহন… জাতিযা খো, ৱাহন… জৰায খো, ৱাহন… মৰণেন খো, ৱাহন… দুক্খেহি খো, ৱাহন… কিলেসেহি খো, ৱাহন, তথাগতো নিস্সটো ৱিসংযুত্তো ৱিপ্পমুত্তো ৱিমৰিযাদীকতেন চেতসা ৱিহৰতি. সেয্যথাপি, ৱাহন, উপ্পলং ৱা পদুমং ৱা পুণ্ডৰীকং ৱা উদকে জাতং উদকে সংৱড্ঢং উদকা পচ্চুগ্গম্ম ঠিতং অনুপলিত্তং উদকেন; এৱমেৱং খো, ৱাহন, ইমেহি দসহি ধম্মেহি তথাগতো নিস্সটো ৱিসংযুত্তো ৱিপ্পমুত্তো ৱিমৰিযাদীকতেন চেতসা ৱিহৰতী’’তি. পঠমং.