๑๑๗. อธมฺมิกกติกา

๒๐๕. เตน โข ปน สมเยน สาวตฺถิยา สงฺเฆน เอวรูปา กติกา กตา โหติ – อนฺตราวสฺสํ น ปพฺพาเชตพฺพนฺติ. วิสาขาย มิคารมาตุยา นตฺตา ภิกฺขู อุปสงฺกมิตฺวา ปพฺพชฺชํ ยาจิ. ภิกฺขู เอวมาหํสุ – ‘‘สงฺเฆน โข, อาวุโส, เอวรูปา กติกา กตา ‘อนฺตราวสฺสํ น ปพฺพาเชตพฺพ’นฺติ. อาคเมหิ, อาวุโส, ยาว ภิกฺขู วสฺสํ วสนฺติ. วสฺสํวุฏฺฐา ปพฺพาเชสฺสนฺตี’’ติ. อถ โข เต ภิกฺขู วสฺสํวุฏฺฐา วิสาขาย มิคารมาตุยา นตฺตารํ เอตทโวจุํ – ‘‘เอหิ, ทานิ, อาวุโส, ปพฺพชาหี’’ติ. โส เอวมาห – ‘‘สจาหํ, ภนฺเต, ปพฺพชิโต อสฺสํ, อภิรเมยฺยามหํ [อภิรเมยฺยํ จาหํ (สี.)]. น ทานาหํ, ภนฺเต, ปพฺพชิสฺสามี’’ติ. วิสาขา มิคารมาตา อุชฺฌายติ ขิยฺยติ วิปาเจติ – ‘‘กถญฺหิ นาม อยฺยา เอวรูปํ กติกํ กริสฺสนฺติ ‘น อนฺตราวสฺสํ ปพฺพาเชตพฺพ’นฺติ. กํ กาลํ ธมฺโม น จริตพฺโพ’’ติ? อสฺโสสุํ โข ภิกฺขู วิสาขาย มิคารมาตุยา อุชฺฌายนฺติยา ขิยฺยนฺติยา วิปาเจนฺติยา. อถ โข เต ภิกฺขู ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ. น, ภิกฺขเว, เอวรูปา กติกา กาตพฺพา – ‘น อนฺตราวสฺสํ ปพฺพาเชตพฺพ’นฺติ. โย กเรยฺย, อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺสาติ.

อธมฺมิกกติกา นิฏฺฐิตา.