๑๑๒. ปหิเตเยว อนุชานนา

๑๙๙. อิธ ปน, ภิกฺขเว, ภิกฺขุสฺส ภาตา คิลาโน โหติ. โส เจ ภาตุโน สนฺติเก ทูตํ ปหิเณยฺย – ‘‘อหญฺหิ คิลาโน, อาคจฺฉตุ เม ภาตา, อิจฺฉามิ ภาตุโน อาคต’’นฺติ, คนฺตพฺพํ, ภิกฺขเว, สตฺตาหกรณีเยน, ปหิเต, น เตฺวว อปฺปหิเต. สตฺตาหํ สนฺนิวตฺโต กาตพฺโพ.

อิธ ปน, ภิกฺขเว, ภิกฺขุสฺส ภคินี คิลานา โหติ. สา เจ ภาตุโน สนฺติเก ทูตํ ปหิเณยฺย – ‘‘อหญฺหิ คิลานา, อาคจฺฉตุ เม ภาตา, อิจฺฉามิ ภาตุโน อาคต’’นฺติ, คนฺตพฺพํ, ภิกฺขเว, สตฺตาหกรณีเยน, ปหิเต, น เตฺวว อปฺปหิเต. สตฺตาหํ สนฺนิวตฺโต กาตพฺโพ.

อิธ ปน, ภิกฺขเว, ภิกฺขุสฺส ญาตโก คิลาโน โหติ. โส เจ ภิกฺขุสฺส สนฺติเก ทูตํ ปหิเณยฺย – ‘‘อหญฺหิ คิลาโน, อาคจฺฉตุ ภทนฺโต, อิจฺฉามิ ภทนฺตสฺส อาคต’’นฺติ, คนฺตพฺพํ, ภิกฺขเว, สตฺตาหกรณีเยน, ปหิเต, น เตฺวว อปฺปหิเต. สตฺตาหํ สนฺนิวตฺโต กาตพฺโพ.

อิธ ปน, ภิกฺขเว, ภิกฺขุคติโก คิลาโน โหติ. โส เจ ภิกฺขูนํ สนฺติเก ทูตํ ปหิเณยฺย – ‘‘อหญฺหิ คิลาโน, อาคจฺฉนฺตุ ภทนฺตา, อิจฺฉามิ ภทนฺตานํ อาคต’’นฺติ, คนฺตพฺพํ, ภิกฺขเว, สตฺตาหกรณีเยน, ปหิเต, น เตฺวว อปฺปหิเต. สตฺตาหํ สนฺนิวตฺโต กาตพฺโพ.

เตน โข ปน สมเยน สงฺฆสฺส วิหาโร อุนฺทฺริยติ. อญฺญตเรน อุปาสเกน อรญฺเญ ภณฺฑํ เฉทาปิตํ โหติ. โส ภิกฺขูนํ สนฺติเก ทูตํ ปาเหสิ – ‘‘สเจ ภทนฺตา ตํ ภณฺฑํ อาวหาเปยฺยุํ, ทชฺชาหํ ตํ ภณฺฑ’’นฺติ. ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ. อนุชานามิ, ภิกฺขเว, สงฺฆกรณีเยน คนฺตุํ. สตฺตาหํ สนฺนิวตฺโต กาตพฺโพติ.

ปหิเตเยว อนุชานนา นิฏฺฐิตา.

วสฺสาวาสภาณวาโร นิฏฺฐิโต.