๓๘. กณฺฏกวตฺถุ

๑๐๑. เตน โข ปน สมเยน อายสฺมโต อุปนนฺทสฺส สกฺยปุตฺตสฺส เทฺว สามเณรา โหนฺติ – กณฺฏโก จ มหโก จ. เต อญฺญมญฺญํ ทูเสสุํ. ภิกฺขู อุชฺฌายนฺติ ขิยฺยนฺติ วิปาเจนฺติ – ‘‘กถญฺหิ นาม สามเณรา เอวรูปํ อนาจารํ อาจริสฺสนฺตี’’ติ. ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ. น, ภิกฺขเว, เอเกน เทฺว สามเณรา อุปฏฺฐาเปตพฺพา. โย อุปฏฺฐาเปยฺย, อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺสาติ.

กณฺฏกวตฺถุ นิฏฺฐิตํ.