๑. โกสิยสิกฺขาปทวณฺณนา

๕๔๒. ทุติยสฺส ปฐเม ปาฬิยํ โกสิยการเกติ โกสการกปาณานํ โกสโต นิพฺพตฺตตฺตา โกสิเยน สุตฺเตน วตฺถาทึ กโรนฺเต. สงฺฆาตนฺติ วินาสํ.

๕๔๔. ‘‘อวายิม’’นฺติ วุตฺตตฺตา วายิตฺวา กรเณ อนาปตฺติ. มิสฺเสตฺวาติ เอฬกโลเมหิ มิสฺเสตฺวา. ปฏิลาเภนาติ ปรินิฏฺฐาเนน ‘‘ปริโยสาเปติ, นิสฺสคฺคิย’’นฺติ (ปารา. ๕๔๕) วุตฺตตฺตา, โกสิยมิสฺสกตา, อตฺตโน อตฺถาย สนฺถตสฺส กรณการาปนํ, ปฏิลาโภ จาติ อิมาเนตฺถ ตีณิ องฺคานิ.

โกสิยสิกฺขาปทวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๕๔๗-๕๕๒. ทุติยญฺจ ตติยญฺจ อุตฺตานเมว. ตตฺถ ปน โอทาตาทิมิสฺสกสญฺญาย สุทฺธกาฬกานญฺเญว สนฺถตสฺส กรณวเสน เจตฺถ เทฺวภาคโต อธิเกสุ สุทฺธกาฬเกสุ อนธิกสญฺญาย สนฺถตสฺส กรณวเสน จ อจิตฺตกตา เวทิตพฺพา.