๔-๑๐. ทุปฺปญฺญสุตฺตาทิวณฺณนา

๒๒๕-๒๓๑. เอฬํ วุจฺจติ โทโส, เอเฬน มูโค วิยาติ เอฬมูโคติ อิมมตฺถํ ทสฺเสนฺโต ‘‘มุเขน วาจ’’นฺติอาทิมาห.

จกฺกวตฺติวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.