๓-๕. โยธาชีวสุตฺตาทิวณฺณนา

๓๕๕-๓๕๗. ยุชฺฌนํ โยโธ, โส อาชีโว เอตสฺสาติ โยธาชีโว. เตนาห – ‘‘ยุทฺเธน ชีวิกํ กปฺปนโก’’ติ, อุสฺสาหํ วายามํ กโรตีติ ยุชฺฌนวเสน อุสฺสาหํ วายามํ กโรติ. ปริยาปาเทนฺตีติ มรณปริยนฺติกํ อาปทํ ปาเปนฺติ. เตนาห ‘‘มรณํ ปฏิปชฺชาเปนฺตี’’ติ. ทุฏฺฐุ ฐปิตนฺติ ทุฏฺฐากาเรน อตฺตโน ปเรสญฺจ อตฺถาวหภาวํ น คตํ ปฏิปนฺนํ. ปเรหิ สงฺคาเม ชิตา หตา เอตฺถ ชายนฺตีติ ปรชิโต นาม นิรโย. อสิธนุคทายสงฺกุจกฺกานิ ปญฺจาวุธานิ. ตํ สนฺธายาติ ตํ โยธาชีวํ ปุคฺคลํ สนฺธาย. เอตํ ‘‘โย โส’’ติอาทิ วุตฺตํ. จตุตฺถปญฺจเมสูติ หตฺถาโรหอสฺสาโรหสุตฺเตสุ. เอเสว นโยติ เอโส ตติเย วุตฺโต เอว อตฺถโต วิเสสาภาวโต.

โยธาชีวสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.