๔. ตีหิธมฺเมหิสุตฺตาทิวณฺณนา

๒๘๓-๓๐๓. มจฺเฉรมลปริยุฏฺฐิเตนาติ มจฺฉริยมเลน อภิภูเตน. เตนาติ กสฺสจิ กิญฺจิ อทาเนน จ. เอตํ ‘‘มจฺเฉรมลปริยุฏฺฐิเตนา’’ติอาทิ วุตฺตํ. วิโลเกนฺโต วิจรติ อิสฺสาปกตจิตฺตตาย. ปญฺจมาทีนิ ยาว เอกาทสมา อุตฺตานตฺถาเนว.

ตีหิธมฺเมหิสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.