๑-๑๐. จกฺขุสุตฺตาทิวณฺณนา

๓๐๒-๓๑๑. สทฺธาธิโมกฺขนฺติ สทฺทหนวเสน ปวตฺตํ อธิโมกฺขํ, น สนฺนิฏฺฐานมตฺตวเสน ปวตฺตํ อธิโมกฺขํ. ทสฺสนมฺปิ สมฺมตฺตํ, ตํสิชฺฌานวเสน ปวตฺตนิยาโม สมฺมตฺตนิยาโม, อริยมคฺโค. อนนฺตรายตํ ทีเปติ กปฺปวินาสปฏิภาเคน ปวตฺตตฺตา. ตถา จาห ‘‘เตเนวาหา’’ติอาทิ. กปฺปสีเสน ภาชนโลกํ วทติ. โส หิ อุฑฺฑยฺหติ, น กปฺโป, อุฑฺฑยฺหนเวลาติ ฌายนเวลา. ฐิโต กปฺโป ฐิตกปฺโป, โส อสฺส อตฺถีติ ฐิตกปฺปี, กปฺปํ ฐเปตุํ สมตฺโถติ อตฺโถ. โอโลกนนฺติ สจฺจาภิสมยสงฺขาตํ ทสฺสนํ. ขมนฺติ สหนฺติ, ญายนฺตีติ อตฺโถ.

จกฺขุสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

โอกฺกนฺตสํยุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.