๒. ทุติยคมนาทิวคฺควณฺณนา

๒๒๔-๓๐๑. ทุกฺขวเสน วุตฺตนฺติ ‘‘อิติ โข, ภิกฺขเว, ทุกฺเข สติ ทุกฺขํ อุปาทายา’’ติอาทิทุกฺขวเสน วุตฺตํ. ตาทิสเมว ทุติยํ เวยฺยากรณคมนํ. เตนาห ‘‘ตตฺราปิ อฏฺฐารเสว เวยฺยากรณานี’’ติ. เตหีติ ‘‘รูปี อตฺตา โหตี’’ติอาทินยปวตฺเตหิ เวยฺยากรเณหิ สทฺธึ. ตนฺติ ทุติยํ คมนํ.

อารมฺมณเมวาติ กสิณสงฺขาตํ อารมฺมณเมว. ตกฺกิสทฺเทน สุทฺธตกฺกิกานํ คหณํ ทฏฺฐพฺพํ.

อนิจฺจทุกฺขวเสนาติ ‘‘ยทนิจฺจํ, ตํ ทุกฺขํ, ตสฺมึ สติ ตทุปาทาย เอวํ ทิฏฺฐิ อุปฺปชฺชตี’’ติ วุตฺตอนิจฺจทุกฺขวเสนาติ. เตหิเยวาติ ทุติเย เปยฺยาเล วุตฺตปฺปกาเรหิเยว. ติปริวฏฺฏวเสนาติ เตหิเยว ฉพฺพีสติยา สุตฺเตหิ จตุตฺถเปยฺยาเล ติปริวฏฺฏวเสน วุตฺโตติ โยชนา.

ทุติยคมนาทิวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.

สารตฺถปฺปกาสินิยา สํยุตฺตนิกาย-อฏฺฐกถาย

ทิฏฺฐิสํยุตฺตวณฺณนาย ลีนตฺถปฺปกาสนา สมตฺตา.