๗. อรหนฺตวคฺโค

๑. อุปาทิยมานสุตฺตวณฺณนา

๖๓. คณฺหมาโนติ ‘‘เอตํ มมา’’ติอาทินา คณฺหมาโน. ปาเสนาติ ราคปาเสน. ตญฺหิ มาโร มารปาโสติ มญฺญติ. เตนาห ‘‘อนฺตลิกฺขจโร ปาโส, ยฺวายํ จรติ มานโส’’ติ (สํ. นิ. ๑.๑๕๑; มหาว. ๓๓). มุตฺโต นาม โหติ อนุปาทิยโต สพฺพโส ขนฺธสฺส อภาวโต.

อุปาทิยมานสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๒-๖. มญฺญมานสุตฺตาทิวณฺณนา

๖๔-๖๘. ‘‘เอตํ มมา’’ติอาทินา. มญฺญนา อภินนฺทนา จ. ตณฺหาฉนฺโทติ ตณฺหา เอว ฉนฺโท. สา หิ ตณฺหายนฏฺเฐน ตณฺหา, ฉนฺทิกตฏฺเฐน ฉนฺโท. จตุตฺถํ อนิจฺจลกฺขณมุเขน วุตฺตํ, ปญฺจมํ ทุกฺขลกฺขณมุเขน, ฉฏฺฐํ อนตฺตลกฺขณมุเขน. เสสํ ตีสุปิ สทิสเมวาติ วุตฺตํ ‘‘เอเสว นโย’’ติ.

มญฺญมานสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๗. อนตฺตนิยสุตฺตวณฺณนา

๖๙. อนตฺตนิยนฺติ น อตฺตนิยํ. เตนาห ‘‘น อตฺตโน สนฺตก’’นฺติ.

อนตฺตนิยสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๘-๑๐. รชนียสณฺฐิตสุตฺตาทิวณฺณนา

๗๐-๗๒. รชนีเยนาติ รชนีเยน ราคุปฺปาทเกน. เตนาห ‘‘ราคสฺส ปจฺจยภาเวนา’’ติ. ราหุลสํยุตฺเต ราหุลตฺเถรสฺส ปุจฺฉาวเสน อาคตา. อิธ ราธตฺเถรสฺส สุราธตฺเถรสฺส จ ปุจฺฉาวเสน, ปาฬิ ปน สพฺพตฺถ สทิสา. เตนาห ‘‘วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพานี’’ติ.

รชนียสณฺฐิตสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

อรหนฺตวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.