๑๑. อนฺตวคฺโค

๑. อนฺตสุตฺตวณฺณนา

๑๐๓. อญฺญมญฺญํ อสํสฏฺฐภาเวน เอติ คจฺฉตีติ อนฺโต, ภาโคติ อาห ‘‘อนฺตาติ โกฏฺฐาสา’’ติ. ‘‘สกฺกายนิโรธนฺโต’’ติ นิโรธปจฺจยสฺส คหิตตฺตา วุตฺตํ ‘‘จตุสจฺจวเสน ปญฺจกฺขนฺเธ โยเชตฺวา’’ติ. อนฺโตติ…เป… อชฺฌาสยวเสน วุตฺตํ ยถานุโลมเทสนตฺตา สุตฺตนฺตเทสนาย.

อนฺตสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๒-๓. ทุกฺขสุตฺตาทิวณฺณนา

๑๐๔-๑๐๕. ทุติยมฺปีติ อปิ-สทฺโท สมฺปิณฺฑนตฺโถ. เตน น เกวลํ ปฐมสุตฺตเมว, อถ โข ทุติยมฺปีติ.

ตติยมฺปิ ตเถวาติ อิมินา ‘‘ปญฺจกฺขนฺเธ จตุสจฺจวเสน โยเชตฺวา’’ติ อิทํ อุปสํหรติ.

ทุกฺขสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๔. ปริญฺเญยฺยสุตฺตวณฺณนา

๑๐๖. ปริญฺเญยฺเยติ เอตฺถ ติสฺโส ปริญฺญา ญาตปริญฺญา, ตีรณปริญฺญา, ปหานปริญฺญาติ. ตาสุ ญาตปริญฺญา ยาวเทว ตีรณปริญฺญตฺถา. ตีรณปริญฺญา จ ยาวเทว ปหานปริญฺญตฺถาติ. ตตฺถ อุกฺกฏฺฐาย ปริญฺญาย กิจฺจทสฺสนวเสน อตฺถํ ทสฺเสนฺโต ‘‘ปริญฺเญยฺเยติ ปริชานิตพฺเพ สมติกฺกมิตพฺเพ’’ติ, ปหาตพฺเพติ อตฺโถ. เตนาห ภควา – ‘‘กตมา จ, ภิกฺขเว, ปริญฺญา? ราคกฺขโย, โทสกฺขโย, โมหกฺขโย’’ติ, ตสฺมา สมติกฺกมนฺติ, สมติกฺกนฺตํ ปหานสฺส อุปายํ. สมติกฺกมิตฺวา ฐิตนฺติ ปชหิตฺวา ฐิตนฺติ อยเมตฺถ อตฺโถ.

ปริญฺเญยฺยสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๕-๑๐. สมณสุตฺตาทิวณฺณนา

๑๐๗-๑๑๒. จตฺตาริ สจฺจานิ กถิตานิ อสฺสาทาทีนํ สมุทยาทีนญฺจ เทสิตตฺตา.

กิเลสปฺปหานํ กถิตํ ราคปฺปหานสฺส โชติตตฺตา.

สมณสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

อนฺตวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.