๒. สกฺกนามสุตฺตวณฺณนา

๒๓๖. สกฺกนามโกติ พลิปุตฺโต วิย สกฺกสฺส วเสน คหิตนาโม. ‘‘เอโส กิรา’’ติ ปาโฐ. ‘‘เอโก กิรา’’ติปิ ลิขนฺติ. มารสฺส ปกฺเข คโต มารปกฺขิโก. ยทญฺญนฺติ เอตฺถ ยนฺติ กิริยาปรามสนํ, ตสฺมา ยํ อญฺญสฺส อนุสาสนํ, ตํ สมณสฺส น สาธูติ โยชนา. การเณนาติ การณมตฺเตน สํวาโส ชายติ. เยน เกนจิ คหฏฺเฐน วา ปพฺพชิเตน วา. ตํ การณนฺตรํ สมาคตํ ปุริสํ สปฺปญฺโญ สมฺพุทฺโธ อนุกมฺปิตุํ นารหติ วิเสสาธิคมาภาวา, สติ ปน ตสฺมึ สวิเสสํ ปสาโท โหตีติ. มนสา เจ…เป… น เตน โหติ สํยุตฺโต สิเนหวเสน อนุกมฺปา อนุทฺทยา ตสฺสา อสํกิลิฏฺฐสภาวตฺตา.

สกฺกนามสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.