๙. ปริปาจิตสิกฺขาปทํ

๑๙๒. นวเม มหานาเคสูติ มหาอรหนฺเตสุ ติฏฺฐมาเนสุ สนฺเตสุ, เจตเก เปสฺสภูเต นวเก ภิกฺขู นิมนฺเตตีติ อธิปฺปาโย. อิตรถาติ วิภตฺติวิปลฺลาสโต วา ปาฐเสสโต วา อญฺเญน ปกาเรน. อนฺตรํ มชฺฌํ ปตฺตา กถา อนฺตรกถาติ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘อวสาน’’นฺติอาทิ. ปกิรียิตฺถาติ ปกตา, น ปกตา วิปฺปกตาติ วุตฺเต กริยมานกถาวาติ อาห ‘‘กริยมานา โหตี’’ติ. อทฺธจฺฉิเกนาติ อุปฑฺฒจกฺขุนา. เตหีติ เถเรหิ.

๑๙๔. ลทฺธพฺพนฺติ ลทฺธารหํ. อสฺสาติ ‘‘ภิกฺขุนิปริปาจิต’’นฺติปทสฺส. สมฺมา อารภิตพฺโพติ สมารมฺโภติ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘สมารทฺธํ วุจฺจตี’’ติ. ปฏิยาทิตสฺสาติ ปริปาจิตสฺส ภตฺตสฺส. คิหีนํ สมารมฺโภติ คิหิสมารมฺโภ, กตฺวตฺเถ เจตํ สามิวจนํ. ตโตติ ตโต ภตฺตโต. อญฺญตฺราติ วินา. ตมตฺถํ วิวรนฺโต อาห ‘‘ตํ ปิณฺฑปาตํ ฐเปตฺวา’’ติ. ปทภาชเน ปน วุตฺตนฺติ สมฺพนฺโธ. ‘‘ญาตกปวาริเตหี’’ติปทํ ‘‘อสมารทฺโธ’’ติปเท กตฺตา. อตฺถโตติ ภิกฺขุนิอปริปาจิตอตฺถโต. ตสฺมาติ ยสฺมา อตฺถโต สมารทฺโธว โหติ, ตสฺมา.

๑๙๕. ปฏิยาทิตนฺติ ปฏิยตฺตํ. ปกติยา ปฏิยตฺตํ ปกติปฏิยตฺตนฺติ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘ปกติยา’’ติอาทิ. มหาปจฺจริยํ ปน วุตฺตนฺติ สมฺพนฺโธ. ตสฺสาติ ตสฺเสว ภิกฺขุโน. อญฺญสฺสาติ ตโต อญฺญสฺส ภิกฺขุโน.

๑๙๗. ภิกฺขุนิปริปาจิเตปีติ ปิสทฺโท ภิกฺขุนิอปริปาจิเต กา นาม กถาติ ทสฺเสตีติ. นวมํ.