๕. ปญฺจกนิทฺเทสวณฺณนา

๙๔๐. อาคมนสฺส ปฏิสนฺธิคฺคหณวเสนาติ อธิปฺปาโย.

๙๔๑. อุปจยนโตติ วฑฺฒนโต. อญฺญถาติ ลาภโต ตกฺกนโต จ อญฺญปฺปกาโร คหิโตติ ตํ ทสฺเสนฺโต ‘‘สทฺธารุจิอาทีหี’’ติ อาห. อนุสฺสวโต หิ สทฺทหนํ, รุจฺจนํ ปน ชาติสฺสรญาณโตปิ โหติ. อาทิ-สทฺเทน ขนฺติอาทีนํ สงฺคโห.

๙๔๒. อกฺขนฺติ มูลํ เอเตสนฺติ อกฺขนฺติมูลกา. ทุกฺกฏทุพฺภาสิตตาทิโทสา ตาทิสานิ กายวจีมโนทุจฺจริตานิ.

๙๔๓. อุทคฺคตาสงฺขาโต อวูปสโม น อุทฺธจฺจสงฺขาโตติ ปีติยา เอว สวิปฺผาริกตาสงฺขาตํ อสนฺตสภาวํ อาห. อวูปสมเหตุภูโตติ วิกฺเขปเหตุภูโต. ปีติยา อากาโรติ ปีติยา ปวตฺติอากาโร.

ปญฺจกนิทฺเทสวณฺณนา นิฏฺฐิตา.