๒. อภิธมฺมภาชนียวณฺณนา

๔๗๒. อุเปกฺขนมุเปกฺขาสมฺโพชฺฌงฺคสฺส สภาโว, โส จ สมาธิวีริยสมฺโพชฺฌงฺโค วิย สมฺปยุตฺตานํ อูนาธิกภาวพฺยาวโฏ อหุตฺวา เตสํ อนูนานธิกภาเว มชฺฌตฺตาการปฺปวตฺตีติ อิมมตฺถํ อาห ‘‘อุเปกฺขนวเสนา’’ติอาทินา. ตตฺถ อุปปตฺติโต อิกฺขนนฺติ ปฏิสงฺขานมาห.

อภิธมฺมภาชนียวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

โพชฺฌงฺควิภงฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.