๙-๑๐. วณิชฺชสุตฺตาทิวณฺณนา

๗๙-๘๐. นวเม ตํสทิสาติ ยาทิสา วณิชฺชา ปยุตฺตา อยถาธิปฺปายา อญฺญา วา สมฺปชฺชติ, ตาทิสาวาติ อตฺโถ. เฉทํ คจฺฉตีติ วินาสํ ปาปุณาติ. อธิปฺปายโต ปรา วิสิฏฺฐาติ ปราธิปฺปาโย. เตเนวาห ‘‘อชฺฌาสยโต อธิกตรผลา โหตี’’ติ. จีวราทินา ปจฺจเยน วเทยฺยาสีติ จีวราทิปจฺจยเหตุ มํ วเทยฺยาสิ ปตฺเถยฺยาสิ. อถ วา ยทา จีวราทินา ปจฺจเยน อตฺโถ โหติ, ตทา มํ ยาเจยฺยาสีติ อตฺโถ. เสสํ สุวิญฺเญยฺยเมว. ทสมํ อุตฺตานเมว.

วณิชฺชสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

อปณฺณกวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.