๑-๒. ปธานสุตฺตาทิวณฺณนา

๗๑-๗๒. ตติยวคฺคสฺส ปฐเม ยวติ เตน ผลํ มิสฺสิตํ วิย โหตีติ โยนิ, เอกนฺติกํ การณํ. อสฺสาติ ยถาวุตฺตสฺส ภิกฺขุโน. ปริปุณฺณนฺติ อวิกลํ อนวเสสํ. อาสเว เขเปตีติ อาสวกฺขโย, อคฺคมคฺโค. อิธ ปน อรหตฺตผลํ อธิปฺเปตนฺติ อาห ‘‘อรหตฺตตฺถายา’’ติ. ทุติยํ อุตฺตานเมว.

ปธานสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.