๑-๓. อภิญฺญาสุตฺตาทิวณฺณนา

๒๕๔-๒๕๖. ฉฏฺฐสฺส ปฐเม ปจฺจนีกสมนโต สมโถ, สมาธีติ อาห ‘‘จิตฺเตกคฺคตา’’ติ. อนิจฺจาทินา วิวิเธนากาเรน ทสฺสนโต วิปสฺสนา, สงฺขารปริคฺคาหกญาณํ. เตนาห ‘‘สงฺขารปริคฺคหวิปสฺสนาญาณ’’นฺติ.

ทุติเย อนริเยหิ ปริเยสิตพฺพตฺตา อนริยานํ ปริเยสนาติ อนริยปริเยสนา. สยํ ลามกตาย อนริยานํ ปริเยสนาติ วา อนริยปริเยสนา. ชราสภาวนฺติ ชีรณปกติกํ. ตติยํ อุตฺตานเมว.

อภิญฺญาสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.