๘-๑๐. สํเวชนียสุตฺตาทิวณฺณนา

๑๑๘-๑๒๐. อฏฺฐเม สทฺธสฺสาติ พุทฺธาทีสุ ปสนฺนจิตฺตสฺส วตฺตสมฺปนฺนสฺส, ยสฺส ปาโต วุฏฺฐาย เจติยงฺคณวตฺตาทีนิ สพฺพวตฺตานิ กตาเนว ปญฺญายนฺติ. ทสฺสนียานีติ ทสฺสนารหานิ. สํเวโค นาม สโหตฺตปฺปํ ญาณํ. อภิชาติฏฺฐานาทีนิปิ ตสฺส อุปฺปตฺติเหตูนิ ภวนฺตีติ สิกฺขาเปนฺโต อาห ‘‘สํเวคชนกานี’’ติ. ฐานานีติ การณานิ, ปเทสฏฺฐานานิ วา. นวมทสมานิ สุวิญฺเญยฺยานิ.

สํเวชนียสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เกสิวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.