๒-๕. เจตนากรณียสุตฺตาทิวณฺณนา

๒-๕. ทุติเย สํสารมโหฆสฺส ปรตีรภาวโต โย นํ อธิคจฺฉติ, ตํ ปาเรติ คเมตีติ ปารํ, นิพฺพานํ. ตพฺพิทูรตาย นตฺถิ เอตฺถ ปารนฺติ อปารํ, สํสาโร. เตนาห ‘‘โอริมตีรภูตา เตภูมกวฏฺฏา’’ติอาทิ. ตติยาทีสุ นตฺถิ วตฺตพฺพํ.

เจตนากรณียสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.