(๑๑) ๑. สมณสญฺญาวคฺโค

๑-๑๒. สมณสญฺญาสุตฺตาทิวณฺณนา

๑๐๑-๑๑๒. ตติยสฺส ปฐมาทีนิ อุตฺตานานิ. ฉฏฺเฐ นิชฺชรการณานีติ ปชหนการณานิ. อิมสฺมึ มคฺโค กถียตีติ กตฺวา ‘‘อยํ เหฏฺฐา…เป… ปุน คหิตา’’ติ วุตฺตํ. กิญฺจาปิ นิชฺชิณฺณา มิจฺฉาทิฏฺฐีติ อาเนตฺวา สมฺพนฺธิตพฺพํ. ยถา มิจฺฉาทิฏฺฐิ วิปสฺสนาย นิชฺชิณฺณาปิ น สมุจฺฉินฺนาติ สมุจฺเฉทปฺปหานทสฺสนตฺถํ ปุน คหิตา, เอวํ มิจฺฉาสงฺกปฺปาทโยปิ วิปสฺสนาย ปหีนาปิ อสมุจฺฉินฺนตาย อิธ ปุน คหิตาติ อยมตฺโถ ‘‘มิจฺฉาสงฺกปฺปสฺสา’’ติอาทีสุ สพฺพปเทสุ วตฺตพฺโพติ ทสฺเสติ ‘‘เอวํ สพฺพปเทสุ โยเชตพฺโพ’’ติ อิมินา. เอตฺถ จาติ ‘‘สมฺมาวิมุตฺติปจฺจยา จ อเนเก กุสลา ธมฺมา ภาวนาปาริปูรึ คจฺฉนฺตี’’ติ เอตสฺมึ ปาฬิปเท. เอตฺถ จ สมุจฺเฉทวเสน จ ปฏิปฺปสฺสทฺธิวเสน จ ปฏิปกฺขธมฺมานํ สมฺมเทว วิมุจฺจนํ สมฺมาวิมุตฺติ. ตปฺปจฺจยา จ มคฺคผเลสุ อฏฺฐ อินฺทฺริยานิ ภาวนาปาริปูรึ อุปคจฺฉนฺตีติ มคฺคสมฺปยุตฺตานิปิ สทฺธาทีนิ อินฺทฺริยานิ อุทฺธฏานิ. มคฺควเสน หิ ผเลสุ ภาวนาปาริปูรี นามาติ. อภินนฺทนฏฺเฐนาติ อติวิย สิเนหนฏฺเฐน. อิทญฺหิ โสมนสฺสินฺทฺริยํ อุกฺกํสคตสาตสภาวโต สมฺปยุตฺตธมฺเม สิเนหนฺตํ เตเมนฺตํ วิย ปวตฺตติ. ปวตฺตสนฺตติอาธิปเตยฺยฏฺเฐนาติ วิปากสนฺตานสฺส ชีวเน อธิปติภาเวน. เอวนฺติอาทิ วุตฺตสฺเสว อตฺถสฺส นิคมนํ. สตฺตมาทีนิ อุตฺตานตฺถานิ.

สมณสญฺญาสุตฺตาทิวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

สมณสญฺญาวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.