๑๒. ทฺวาทสโม ปริจฺเฉโท

ปญฺญตฺตินิทฺเทสวณฺณนา

สงฺขายตีติ สงฺขา, กถียตีติ อตฺโถ. กินฺติ กึ อิติ กถียติ. ‘‘อห’’นฺติ ‘‘มม’’นฺติ กถียติ.

ตชฺชาปญฺญตฺตีติ ตสฺส จกฺขุโสตาทิกสฺส อนุรูปวเสน ชาตา ปญฺญตฺตีติ อตฺโถ.

เอกสฺสวาติ เอกสฺส นามธมฺมสฺส ‘‘อจฺโฉ’’ติ นามํ คเหตฺวา พหูนํ นามธมฺมานํ ‘‘อจฺโฉ’’ติ นามํ คเหตฺวา. สมูหเมวาติ นามธมฺมานํ สมูหํ เอว.

คหิโต ปุพฺเพ สงฺเกโต เอเตนาติ คหิตปุพฺพสงฺเกตํ. กึ ตํ? มโนทฺวาราวชฺชนชวนวิญฺญาณํ. เตน คหิตาย ปญฺญตฺติยา วิญฺญายติ ‘‘สตฺตา’’ติ ‘‘กมฺมชา’’ติ กถียติ.

อิตฺถี จ ปุริโส จ อิตฺถิปุริสา, เต อาทโย เยสํ เต อิตฺถิปุริสาทโย, เตสํ.

๗๗๘. ตติยา โกฏีติ ตติโย โกฏฺฐาโส.

อิติ อภิธมฺมาวตารฏีกาย

ปญฺญตฺตินิทฺเทสวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

ทฺวาทสโม ปริจฺเฉโท.