๖-๑๑. เฉทนาทิสุตฺตํ

๑๑๖๖-๑๑๗๑. …เป… เอวเมว โข, ภิกฺขเว, อปฺปกา เต สตฺตา เย เฉทนวธพนฺธนวิปราโมสอาโลปสหสาการา [สาหสาการา (ก.)] ปฏิวิรตา; อถ โข เอเตว พหุตรา สตฺตา เย เฉทนวธพนฺธนวิปราโมสอาโลปสหสาการา อปฺปฏิวิรตา. ตํ กิสฺส เหตุ? อทิฏฺฐตฺตา ภิกฺขเว, จตุนฺนํ อริยสจฺจานํ. กตเมสํ จตุนฺนํ? ทุกฺขสฺส อริยสจฺจสฺส…เป… ทุกฺขนิโรธคามินิยา ปฏิปทาย อริยสจฺจสฺส’’.

‘‘ตสฺมาติห, ภิกฺขเว, ‘อิทํ ทุกฺข’นฺติ โยโค กรณีโย…เป… ‘อยํ ทุกฺขนิโรธคามินี ปฏิปทา’ติ โยโค กรณีโย’’ติ. เอกาทสมํ.

จตุตฺถอามกธญฺญเปยฺยาลวคฺโค ทสโม.

ตสฺสุทฺทานํ –

เขตฺตํ กายํ ทูเตยฺยญฺจ, ตุลากูฏํ อุกฺโกฏนํ;

เฉทนํ วธพนฺธนํ, วิปราโลปํ สาหสนฺติ.