๒. ปณีตตรสุตฺตํ

๓๔๓. สาวตฺถินิทานํ. ‘‘จตสฺโส อิมา, ภิกฺขเว, นาคโยนิโย. กตมา จตสฺโส? อณฺฑชา นาคา, ชลาพุชา นาคา, สํเสทชา นาคา, โอปปาติกา นาคา. ตตฺร, ภิกฺขเว, อณฺฑเชหิ นาเคหิ ชลาพุชา จ สํเสทชา จ โอปปาติกา จ นาคา ปณีตตรา. ตตฺร, ภิกฺขเว, อณฺฑเชหิ จ ชลาพุเชหิ จ นาเคหิ สํเสทชา จ โอปปาติกา จ นาคา ปณีตตรา. ตตฺร, ภิกฺขเว, อณฺฑเชหิ จ ชลาพุเชหิ จ สํเสทเชหิ จ นาเคหิ โอปปาติกา นาคา ปณีตตรา. อิมา โข, ภิกฺขเว, จตสฺโส นาคโยนิโย’’ติ. ทุติยํ.