๕. โอกิลินีสุตฺตํ

๒๑๖. ‘‘อิธาหํ, อาวุโส, คิชฺฌกูฏา ปพฺพตา โอโรหนฺโต อทฺทสํ อิตฺถึ อุปฺปกฺกํ โอกิลินึ โอกิรินึ เวหาสํ คจฺฉนฺตึ. สา สุทํ อฏฺฏสฺสรํ กโรติ…เป… เอสา, ภิกฺขเว, อิตฺถี กลิงฺคสฺส รญฺโญ อคฺคมเหสี อโหสิ. สา อิสฺสาปกตา สปตฺตึ องฺคารกฏาเหน โอกิริ…เป…. ปญฺจมํ.