๒-๑๒. สิกฺขาสุตฺตาทิเปยฺยาลเอกาทสกํ

(๒) ‘‘ชรามรณํ, ภิกฺขเว, อชานตา อปสฺสตา ยถาภูตํ ชรามรเณ ยถาภูตํ ญาณาย สิกฺขา กรณียา.

(เปยฺยาโล. จตุสจฺจิกํ กาตพฺพํ).

(๓) ชรามรณํ, ภิกฺขเว, อชานตา…เป… โยโค กรณีโย…เป….

(๔) ชรามรณํ, ภิกฺขเว, อชานตา…เป… ฉนฺโท กรณีโย…เป….

(๕) ชรามรณํ, ภิกฺขเว, อชานตา…เป… อุสฺโสฬฺหี กรณียา…เป….

(๖) ชรามรณํ, ภิกฺขเว, อชานตา…เป… อปฺปฏิวานี กรณียา…เป….

(๗) ชรามรณํ, ภิกฺขเว, อชานตา…เป… อาตปฺปํ กรณียํ…เป….

(๘) ชรามรณํ, ภิกฺขเว, อชานตา…เป… วีริยํ กรณียํ…เป….

(๙) ชรามรณํ, ภิกฺขเว, อชานตา…เป… สาตจฺจํ กรณียํ…เป….

(๑๐) ชรามรณํ, ภิกฺขเว, อชานตา…เป… สติ กรณียา…เป….

(๑๑) ชรามรณํ, ภิกฺขเว, อชานตา…เป… สมฺปชญฺญํ กรณียํ…เป….

(๑๒) ชรามรณํ, ภิกฺขเว, อชานตา…เป… อปฺปมาโท กรณีโย…เป….

อนฺตรเปยฺยาโล นวโม.

ตสฺสุทฺทานํ –

สตฺถา สิกฺขา จ โยโค จ, ฉนฺโท อุสฺโสฬฺหิปญฺจมี;

อปฺปฏิวานิ อาตปฺปํ, วีริยํ สาตจฺจมุจฺจติ;

สติ จ สมฺปชญฺญญฺจ, อปฺปมาเทน ทฺวาทสาติ.

สุตฺตนฺตา อนฺตรเปยฺยาลา นิฏฺฐิตา.

ปเร เต ทฺวาทส โหนฺติ, สุตฺตา ทฺวตฺตึส สตานิ;

จตุสจฺเจน เต วุตฺตา, เปยฺยาลอนฺตรมฺหิ เยติ [เปยฺยาลา อนฺตรมฺหิ เยติ (สี. สฺยา. กํ.)].

อนฺตรเปยฺยาเลสุ อุทฺทานํ สมตฺตํ.

นิทานสํยุตฺตํ สมตฺตํ.