มหา ปทุม

A Pacceka Buddha, chief of five hundred Pacceka Buddhas, all sons of Padumavatī.

mentioned 56 times in the Pāḷi canon and commentaries.

Often named with

• มหาสุมตฺเถร (25)
• ผุสฺสเทว (2)
• สกฺก (2)
• สีลวติ (2)
• อุปติสฺส (2)

Mentioned in

• ขุทฺทกนิกาย · มิลินฺทปญฺหปาฬิ: 1
• วินยปิฏก · ปาราชิกกณฺฑ-อฏฺฐกถา: 22
• วินยปิฏก · ปาจิตฺติย-อฏฺฐกถา: 5
• วินยปิฏก · มหาวคฺค-อฏฺฐกถา: 3
• วินยปิฏก · จูฬวคฺค-อฏฺฐกถา: 6
• ทีฆนิกาย · ปาถิกวคฺค-อฏฺฐกถา: 1
• มชฺฌิมนิกาย · มูลปณฺณาส-อฏฺฐกถา: 1
• สํยุตฺตนิกาย · นิทานวคฺค-อฏฺฐกถา: 1
• องฺคุตฺตรนิกาย · เอกกนิปาต-อฏฺฐกถา: 2
• ขุทฺทกนิกาย · ธมฺมปท-อฏฺฐกถา: 1
• ขุทฺทกนิกาย · สุตฺตนิปาต-อฏฺฐกถา: 3
• ขุทฺทกนิกาย · เถรคาถา-อฏฺฐกถา: 1
• ขุทฺทกนิกาย · อปทาน-อฏฺฐกถา: 3
• ขุทฺทกนิกาย · พุทฺธวํส-อฏฺฐกถา: 2
• ขุทฺทกนิกาย · ชาตก-อฏฺฐกถา: 4

Others of this name

• มหา ปทุม: An elephant, belonging to Devānampiyatissa, which, with Kuñjara, drew the plough that marked the boundaries of the Mahā Vihāra.