๖. เสนกตฺเถรคาถา

๒๘๗. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ, คยายํ คยผคฺคุยา;

ยํ อทฺทสาสึ สมฺพุทฺธํ, เทเสนฺตํ ธมฺมมุตฺตมํ.

๒๘๘. ‘‘มหปฺปภํ คณาจริยํ, อคฺคปตฺตํ วินายกํ;

สเทวกสฺส โลกสฺส, ชินํ อตุลทสฺสนํ.

๒๘๙. ‘‘มหานาคํ มหาวีรํ, มหาชุติมนาสวํ;

สพฺพาสวปริกฺขีณํ, สตฺถารมกุโตภยํ.

๒๙๐. ‘‘จิรสํกิลิฏฺฐํ วต มํ, ทิฏฺฐิสนฺทานพนฺธิตํ [สนฺธิตํ (สี. สฺยา.), สนฺทิตํ (ปี. สี. อฏฺฐ.)];

วิโมจยิ โส ภควา, สพฺพคนฺเถหิ เสนก’’นฺติ.

… เสนโก เถโร….