๑๐. ธมฺมิกตฺเถรคาถา

๓๐๓. [ชา. ๑.๑๐.๑๐๒ ชาตเกปิ] ‘‘ธมฺโม หเว รกฺขติ ธมฺมจารึ, ธมฺโม สุจิณฺโณ สุขมาวหติ;

เอสานิสํโส ธมฺเม สุจิณฺเณ, น ทุคฺคตึ คจฺฉติ ธมฺมจารี.

๓๐๔. [ชา. ๑.๑๕.๓๘๕] ‘‘นหิ ธมฺโม อธมฺโม จ, อุโภ สมวิปากิโน;

อธมฺโม นิรยํ เนติ, ธมฺโม ปาเปติ สุคฺคตึ.

๓๐๕. ‘‘ตสฺมา หิ ธมฺเมสุ กเรยฺย ฉนฺทํ, อิติ โมทมาโน สุคเตน ตาทินา;

ธมฺเม ฐิตา สุคตวรสฺส สาวกา, นียนฺติ ธีรา สรณวรคฺคคามิโน.

๓๐๖. ‘‘วิปฺโผฏิโต คณฺฑมูโล, ตณฺหาชาโล สมูหโต;

โส ขีณสํสาโร น จตฺถิ กิญฺจนํ,

จนฺโท ยถา โทสินา ปุณฺณมาสิย’’นฺติ.

… ธมฺมิโก เถโร….