๑๐. กปฺปมาณวปุจฺฉา

๑๐๙๘. ‘‘มชฺเฌ สรสฺมึ ติฏฺฐตํ, (อิจฺจายสฺมา กปฺโป)

โอเฆ ชาเต มหพฺภเย;

ชรามจฺจุปเรตานํ, ทีปํ ปพฺรูหิ มาริส;

ตฺวญฺจ เม ทีปมกฺขาหิ, ยถายิทํ นาปรํ สิยา’’.

๑๐๙๙. ‘‘มชฺเฌ สรสฺมึ ติฏฺฐตํ, (กปฺปาติ ภควา)

โอเฆ ชาเต มหพฺภเย;

ชรามจฺจุปเรตานํ, ทีปํ ปพฺรูมิ กปฺป เต.

๑๑๐๐. ‘‘อกิญฺจนํ อนาทานํ, เอตํ ทีปํ อนาปรํ;

นิพฺพานํ อิติ [นิพฺพานมีติ (สี.)] นํ พฺรูมิ, ชรามจฺจุปริกฺขยํ.

๑๑๐๑. ‘‘เอตทญฺญาย เย สตา, ทิฏฺฐธมฺมาภินิพฺพุตา;

น เต มารวสานุคา, น เต มารสฺส ปทฺธคู’’ติ [ปฏฺฐคูติ (สฺยา. ก.)].

กปฺปมาณวปุจฺฉา ทสมา นิฏฺฐิตา.