๑๐. สญฺญาลกฺขณปโญฺห

๑๐. ‘‘ภนฺเต นาคเสน, กึลกฺขณา สญฺญา’’ติ? ‘‘สญฺชานนลกฺขณา, มหาราช, สญฺญา. กึ สญฺชานาติ? นีลมฺปิ สญฺชานาติ, ปีตมฺปิ สญฺชานาติ, โลหิตมฺปิ สญฺชานาติ, โอทาตมฺปิ สญฺชานาติ, มญฺชิฏฺฐมฺปิ [มญฺเชฏฺฐมฺปิ (สี. ปี.)] สญฺชานาติ. เอวํ โข, มหาราช, สญฺชานนลกฺขณา สญฺญา’’ติ.

‘‘โอปมฺมํ กโรหี’’ติ. ‘‘ยถา, มหาราช, รญฺโญ ภณฺฑาคาริโก ภณฺฑาคารํ ปวิสิตฺวา นีลปีตโลหิโตทาตมญฺชิฏฺฐานิ [มญฺเชฏฺฐานิ (สี. ปี.)] ราชโภคานิ รูปานิ ปสฺสิตฺวา สญฺชานาติ. เอวํ โข, มหาราช, สญฺชานนลกฺขณา สญฺญา’’ติ.

‘‘กลฺโลสิ, ภนฺเต นาคเสนา’’ติ.

สญฺญาลกฺขณปโญฺห ทสโม.