๗. กุฏชปุปฺผิยตฺเถรอปทานํ

๓๗. ‘‘หิมวนฺตสฺสาวิทูเร, วสโล [จาวโล (สี. ปี.), อจฺจโย (สฺยา.)] นาม ปพฺพโต;

พุทฺโธ สุทสฺสโน นาม, วสเต ปพฺพตนฺตเร.

๓๘. ‘‘ปุปฺผํ เหมวนฺตํ คยฺห, เวหาสํ อคมาสหํ;

ตตฺถทฺทสาสึ สมฺพุทฺธํ, โอฆติณฺณมนาสวํ.

๓๙. ‘‘ปุปฺผํ กุฏชมาทาย, สิเร กตฺวาน อญฺชลึ [กตฺวานหํ ตทา (สฺยา. ปี. ก.)];

พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ, สยมฺภุสฺส มเหสิโน.

๔๐. ‘‘เอกตึเส อิโต กปฺเป, ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, พุทฺธปูชายิทํ ผลํ.

๔๑. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ…เป… วิหรามิ อนาสโว.

๔๒. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๔๓. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กุฏชปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย

อภาสิตฺถาติ.

กุฏชปุปฺผิยตฺเถรสฺสาปทานํ สตฺตมํ.