๑๐. คนฺธปูชกตฺเถรอปทานํ

๖๓. ‘‘จิตาสุ กุรุมานาสุ [จิตฺเตสุ กยิรมาเนสุ (สี.)], นานาคนฺเธ สมาหเฏ;

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน, คนฺธมุฏฺฐิมปูชยึ.

๖๔. ‘‘สตสหสฺสิโต กปฺเป, จิตกํ ยมปูชยึ;

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ, จิตปูชายิทํ ผลํ.

๖๕. ‘‘กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ…เป… วิหรามิ อนาสโว.

๖๖. ‘‘สฺวาคตํ วต เม อาสิ…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

๖๗. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส…เป… กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คนฺธปูชโก เถโร อิมา คาถาโย

อภาสิตฺถาติ.

คนฺธปูชกตฺเถรสฺสาปทานํ ทสมํ.

ชคติทายกวคฺโค ฉจตฺตาลีสโม.