๓-๕. ปุณฺณมนฺตาณิปุตฺตตฺเถรอปทานํ

๔๓๔. ‘‘อชฺฌายโก มนฺตธโร, ติณฺณํ เวทาน ปารคู;

ปุรกฺขโตมฺหิ สิสฺเสหิ, อุปคจฺฉึ นรุตฺตมํ.

๔๓๕. ‘‘ปทุมุตฺตโร โลกวิทู, อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห;

มม กมฺมํ ปกิตฺเตสิ, สงฺขิตฺเตน มหามุนิ.

๔๓๖. ‘‘ตาหํ ธมฺมํ สุณิตฺวาน, อภิวาเทตฺวาน สตฺถุโน;

อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน, ปกฺกมึ [ปกฺกามึ (สี. สฺยา.)] ทกฺขิณามุโข.

๔๓๗. ‘‘สงฺขิตฺเตน สุณิตฺวาน, วิตฺถาเรน อภาสยึ [อเทสยึ (สี. สฺยา.)];

สพฺเพ สิสฺสา อตฺตมนา, สุตฺวาน มม ภาสโต;

สกํ ทิฏฺฐึ วิโนเทตฺวา, พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาทยุํ.

๔๓๘. ‘‘สงฺขิตฺเตนปิ เทเสมิ, วิตฺถาเรน ตเถวหํ [เทเสสึ วิตฺถาเรนปิ ภาสยึ (ก.)];

อภิธมฺมนยญฺญูหํ, กถาวตฺถุวิสุทฺธิยา;

สพฺเพสํ วิญฺญาเปตฺวาน, วิหรามิ อนาสโว.

๔๓๙. ‘‘อิโต ปญฺจสเต กปฺเป, จตุโร สุปฺปกาสกา;

สตฺตรตนสมฺปนฺนา, จตุทีปมฺหิ อิสฺสรา.

๔๔๐. ‘‘ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส, วิโมกฺขาปิ จ อฏฺฐิเม;

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา, กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ’’.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุณฺโณ มนฺตาณิปุตฺโต เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ.

ปุณฺณมนฺตาณิปุตฺตตฺเถรสฺสาปทานํ ปญฺจมํ.