๙. ปญฺญาปฏิลาภสุตฺตวณฺณนา

๑๐๕๕. นวเม ปญฺญาปฏิลาภาย สํวตฺตนฺตีติ เอตฺถ สตฺต เสกฺขา ปญฺญํ ปฏิลภนฺติ นาม, ขีณาสโว ปฏิลทฺธปญฺโญ นามาติ เวทิตพฺโพ. ปรโต ปญฺญาพุทฺธิยาติอาทีสุปิ เอเสว นโย. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

สปฺปญฺญวคฺโค ฉฏฺโฐ.