๔. ปฏิปตฺติวคฺควณฺณนา

๓๑-๔๐. จตุตฺเถ มิจฺฉาปฏิปตฺตินฺติ อยาถาวปฏิปตฺตึ. มิจฺฉาปฏิปนฺนนฺติ อยาถาวปฏิปนฺนํ. อิติ เอกํ สุตฺตํ ธมฺมวเสน กถิตํ, เอกํ ปุคฺคลวเสน. อปารา ปารนฺติ วฏฺฏโต นิพฺพานํ. ปารคามิโนติ เอตฺถ เยปิ ปารงฺคตา, เยปิ คจฺฉนฺติ, เยปิ คมิสฺสนฺติ, สพฺเพ ปารคามิโนเตฺวว เวทิตพฺพา.

ตีรเมวานุธาวตีติ วฏฺฏเมว อนุธาวติ, วฏฺเฏ วิจรติ. กณฺหนฺติ อกุสลธมฺมํ. สุกฺกนฺติ กุสลธมฺมํ. โอกา อโนกนฺติ วฏฺฏโต นิพฺพานํ. อาคมฺมาติ อารพฺภ สนฺธาย ปฏิจฺจ. ปริโยทเปยฺยาติ ปริสุทฺธํ กเรยฺย. จิตฺตเกฺลเสหีติ จิตฺตํ กิลิสฺสาเปนฺเตหิ นีวรเณหิ. สมฺโพธิยงฺเคสูติ สตฺตสุ โพชฺฌงฺเคสุ.

สามญฺญตฺถนฺติ นิพฺพานํ. ตญฺหิ สามญฺเญน อุปคนฺตพฺพโต สามญฺญตฺโถติ วุจฺจติ. พฺรหฺมญฺญนฺติ เสฏฺฐภาวํ. พฺรหฺมญฺญตฺถนฺติ นิพฺพานํ พฺรหฺมญฺเญน อุปคนฺตพฺพโต. ยตฺถ ยตฺถ ปน เหฏฺฐา จ อิเมสุ จ ตีสุ สุตฺเตสุ ‘‘ราคกฺขโย’’ติ อาคตํ, ตตฺถ ตตฺถ อรหตฺตมฺปิ วฏฺฏติเยวาติ วทนฺติ.

ปฏิปตฺติวคฺโค จตุตฺโถ.