๓-๔. อายาจนวคฺคาทิ

๑-๑๑. มาราทิสุตฺตเอกาทสกวณฺณนา

๑๘๒-๒๐๕. ตโต ปรํ อุตฺตานตฺถเมว. อยญฺหิ ราธตฺเถโร ปฏิภานิยตฺเถโร นาม. ตถาคตสฺส อิมํ เถรํ ทิสฺวา สุขุมํ การณํ อุปฏฺฐาติ. เตนสฺส ภควา นานานเยหิ ธมฺมํ เทเสติ. เอวํ อิมสฺมึ ราธสํยุตฺเต อาทิโต เทฺว วคฺคา ปุจฺฉาวเสน เทสิตา, ตติโย อายาจเนน, จตุตฺโถ อุปนิสินฺนกกถาวเสน. สกลมฺปิ ปเนตํ ราธสํยุตฺตํ เถรสฺส วิมุตฺติปริปาจนียธมฺมวเสเนว คหิตนฺติ เวทิตพฺพํ.

ราธสํยุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.