๒-๓. จิตฺตสุตฺตาทิวณฺณนา

๖๒. ทุติเย สพฺเพว วสมนฺวคูติ เย จิตฺตสฺส วสํ คจฺฉนฺติ, เตสํเยว อนวเสสปริยาทานเมตํ. ทุติยํ.

๖๓. ตติเยปิ เอเสว นโย. ตติยํ.