๔. ปุปฺผจฺฉทนิยตฺเถรอปทานวณฺณนา

สุนนฺโท นาม นาเมนาติอาทิกํ อายสฺมโต ปุปฺผจฺฉทนิยตฺเถรสฺส อปทานํ. อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิกาโร อเนเกสุ ภเวสุ วิวฏฺฏูปนิสฺสยานิ ปุญฺญานิ อุปจินนฺโต ปทุมุตฺตรสฺส ภควโต กาเล พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺโต วิญฺญุตํ ปตฺวา สกสิปฺเปสุ นิปฺผตฺตึ ปตฺโต มหาโภโค มหายโส ทานาภิรโต อโหสิ. เอกทิวสํ โส ‘‘สกลชมฺพุทีเป อิเม ยาจกา นาม ‘อหํ ทานํ น ลทฺโธสฺมี’ติ วตฺตุํ มา ลภนฺตู’’ติ มหาทานํ สชฺเชสิ. ตทา ปทุมุตฺตโร ภควา สปริวาโร อากาเสน คจฺฉติ. พฺราหฺมโณ ตํ ทิสฺวา ปสนฺนจิตฺโต สกสิสฺเส ปกฺโกสาเปตฺวา ปุปฺผานิ อาหราเปตฺวา อากาเส อุกฺขิปิตฺวา ปูเชสิ. ตานิ สกลนครํ ฉาเทตฺวา สตฺต ทิวสานิ อฏฺฐํสุ.

๒๖. โส เตน ปุญฺญกมฺเมน เทวมนุสฺเสสุ สุขํ อนุภวิตฺวา อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท สาวตฺถิยํ เอกสฺมึ กุลเคเห นิพฺพตฺโต สทฺธาชาโต ปพฺพชิตฺวา ขุรคฺเคเยว อรหตฺตํ ปตฺวา อตฺตโน ปุพฺพกมฺมํ สริตฺวา โสมนสฺสชาโต ปุพฺพจริตาปทานํ ปกาเสนฺโต สุนนฺโท นาม นาเมนาติอาทิมาห. ตํ เหฏฺฐา วุตฺตนยตฺตา สุวิญฺเญยฺยเมวาติ.

ปุปฺผจฺฉทนิยตฺเถรอปทานวณฺณนา สมตฺตา.