๒๐. อมตวคฺควณฺณนา

๖๐๐-๖๑๑. อมตํ เต, ภิกฺขเว, น ปริภุญฺชนฺตีติ มรณวิรหิตํ นิพฺพานํ น ปริภุญฺชนฺตีติ อตฺโถ. นนุ จ นิพฺพานํ โลกุตฺตรํ, กายคตาสติ โลกิยา, กถํ ตํ ปริภุญฺชนฺตา อมตํ ปริภุญฺชนฺตีติ? ตํ ภาเวตฺวา อธิคนฺตพฺพโต. กายคตญฺหิ สตึ ภาเวนฺโต อมตมธิคจฺฉติ, อภาเวนฺโต นาธิคจฺฉติ. ตสฺมา เอวํ วุตฺตํ. เอเตนุปาเยน สพฺพตฺถ อตฺโถ เวทิตพฺโพ. อปิ เจตฺถ วิรทฺธนฺติ วิราธิตํ นาธิคตํ. อารทฺธนฺติ ปริปุณฺณํ. ปมาทึสูติ ปมชฺชนฺติ. ปมุฏฺฐนฺติ สมฺมุฏฺฐํ วิสฺสริตํ นฏฺฐํ วา. อาเสวิตนฺติ อาทิโต เสวิตํ. ภาวิตนฺติ วฑฺฒิตํ. พหุลีกตนฺติ ปุนปฺปุนํ กตํ. อนภิญฺญาตนฺติ ญาตอภิญฺญาย อชานิตํ. อปริญฺญาตนฺติ ญาตปริญฺญาวเสเนว อปริญฺญาตํ. อสจฺฉิกตนฺติ อปจฺจกฺขกตํ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานตฺถเมวาติ.

อมตวคฺควณฺณนา.