๒. ปจฺจยปจฺจนียํ

นเหตุปจฺจโย

๒๙. อนิทสฺสนํ ธมฺมํ ปจฺจยา อนิทสฺสโน ธมฺโม อุปฺปชฺชติ นเหตุปจฺจยา – อเหตุกํ อนิทสฺสนํ เอกํ ขนฺธํ ปจฺจยา ตโย ขนฺธา อนิทสฺสนํ จิตฺตสมุฏฺฐานญฺจ รูปํ…เป… เทฺว ขนฺเธ…เป… อเหตุกปฏิสนฺธิกฺขเณ…เป… (ยาว อสญฺญสตฺตา) จกฺขายตนํ ปจฺจยา จกฺขุวิญฺญาณํ…เป… กายายตนํ ปจฺจยา กายวิญฺญาณํ, วตฺถุํ ปจฺจยา อเหตุกา อนิทสฺสนา ขนฺธา, วิจิกิจฺฉาสหคเต อุทฺธจฺจสหคเต ขนฺเธ จ วตฺถุญฺจ ปจฺจยา วิจิกิจฺฉาสหคโต อุทฺธจฺจสหคโต โมโห (อิตเรปิ เทฺว กาตพฺพา. สํขิตฺตํ).

๓๐. นเหตุยา ตีณิ, นอารมฺมเณ ตีณิ…เป… โนวิคเต ตีณิ.

ปจฺจนียํ.

๓. ปจฺจยานุโลมปจฺจนียํ

๓๑. เหตุปจฺจยา นอารมฺมเณ ตีณิ…เป… นกมฺเม เอกํ…เป… นวิปฺปยุตฺเต เอกํ, โนนตฺถิยา ตีณิ, โนวิคเต ตีณิ.

อนุโลมปจฺจนียํ.

๔. ปจฺจยปจฺจนียานุโลมํ

๓๒. นเหตุปจฺจยา อารมฺมเณ เอกํ…เป… มคฺเค เอกํ…เป… อวิคเต ตีณิ.

ปจฺจนียานุโลมํ.