๑๖๔. โปฺย วา ตฺวาสฺส สมาเส

ตฺวาสฺส วา โปฺย โหติ สมาเส. ปกาโร ‘‘เปฺย สิสฺสา’’ติ วิเสสนตฺโถ. อภิปุพฺโพ ปาทิสมาโส, อภิวทนํ กตฺวา อภิวาทิย ภาสิสฺสํ. ตถา อภิภุยฺย, ทฺวิตฺตรสฺสานิ. สิ=สเย –