อญฺญ › พฺยากรณ คนฺถ-สงฺคโห › ปโยคสิทฺธิปาฐ › ๗. ขาทิกณฺฑ๑๔๖. ทหา โฒทหา ปรสฺสา+นนฺตรสฺส ตสฺส ฒ โหติ. ทยฺหิตฺถาติ ทฑฺโฒ, ปรรูปาทิมฺหิ กเต ‘‘จตุตฺถทุติเย’’ จฺจาทินา ฑกาโร.๑๔๗. พหสฺสุ+ม จ →