๑๐๔. กุหึ

หิญฺจนํ วิธียเต ‘‘หึ หํ หิญฺจน’’นฺติ (๒-๕-๙) สุตฺเตน. หิญฺจิอาทีนนฺติ หิญฺจิทาจิรหจิอาทีนํ.