อญฺญ › พฺยากรณ คนฺถ-สงฺคโห › โมคฺคลฺลานปญฺจิกา › ๒. ทุติยกณฺฑ วณฺณนา๑๙๘. กิสฺสนวิรุชฺฌตีติ อิมินา ‘‘อิตฺถิยมตฺวา’’ติ (๓-๒๖) สามญฺเญน วิธานโต สฺยาทฺยนฺตมชฺเฌปิ อิตฺถิยมฺปจฺจโย นวิรุชฺฌตีติ วทติ.๒๐๔. นมฺหิ →