๗. อนริยโวหารสุตฺตํ

๖๗. ‘‘อฏฺฐิเม, ภิกฺขเว, อนริยโวหารา. กตเม อฏฺฐ? อทิฏฺเฐ ทิฏฺฐวาทิตา, อสุเต สุตวาทิตา, อมุเต มุตวาทิตา, อวิญฺญาเต วิญฺญาตวาทิตา, ทิฏฺเฐ อทิฏฺฐวาทิตา, สุเต อสุตวาทิตา, มุเต อมุตวาทิตา, วิญฺญาเต อวิญฺญาตวาทิตา. อิเม โข, ภิกฺขเว, อฏฺฐ อนริยโวหารา’’ติ. สตฺตมํ.