๓. อกตญฺญุตาสุตฺตํ

๒๒๓. ‘‘จตูหิ, ภิกฺขเว, ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต พาโล อพฺยตฺโต อสปฺปุริโส ขตํ อุปหตํ อตฺตานํ ปริหรติ, สาวชฺโช จ โหติ สานุวชฺโช วิญฺญูนํ, พหุญฺจ อปุญฺญํ ปสวติ. กตเมหิ จตูหิ? กายทุจฺจริเตน, วจีทุจฺจริเตน, มโนทุจฺจริเตน, อกตญฺญุตา อกตเวทิตา – อิเมหิ…เป… ปณฺฑิโต… กายสุจริเตน, วจีสุจริเตน, มโนสุจริเตน กตญฺญุตากตเวทิตา…เป…. ตติยํ.