๑๑. กวิสุตฺตํ

๒๓๑. ‘‘จตฺตาโรเม, ภิกฺขเว, กวี. กตเม จตฺตาโร? จินฺตากวิ, สุตกวิ, อตฺถกวิ, ปฏิภานกวิ – อิเม โข, ภิกฺขเว, จตฺตาโร กวี’’ติ. เอกาทสมํ.

ทุจฺจริตวคฺโค ตติโย.