๖. อาเสวิตพฺพสุตฺตํ

๑๕๐. ‘‘อาเสวิตพฺพญฺจ โว, ภิกฺขเว, ธมฺมํ เทเสสฺสามิ น อาเสวิตพฺพญฺจ. ตํ สุณาถ…เป… กตโม จ, ภิกฺขเว, น อาเสวิตพฺโพ ธมฺโม? มิจฺฉาทิฏฺฐิ…เป… มิจฺฉาวิมุตฺติ – อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, น อาเสวิตพฺโพ ธมฺโม. กตโม จ, ภิกฺขเว, อาเสวิตพฺโพ ธมฺโม? สมฺมาทิฏฺฐิ…เป… สมฺมาวิมุตฺติ – อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, อาเสวิตพฺโพ ธมฺโม’’ติ. ฉฏฺฐํ.